94-a Universala Kongreso de Esperanto
Bjalistoko, Pollando, 25 Julio – 1 Aŭgusto 2009
Nepo parolas, avo kontentas
Sinjoro Louis-Christophe Zaleski-Zamenhof alparolas la publikon de la solena inaŭguro. La avo aspektas atente aŭskultanta kaj mienas aprobe sur ekrano en la granda tendo, kiu servis la kongreson dum la plej amasaj programeroj.
H & L
Humphrey parolas, Ludoviko observas, la kongresanaro atente aŭskultas.
Enirejo sub kio?
Petolemo floras eĉ en kongresejo.
Sine qua non
La naskiĝdokumento de antaŭ 150 jaroj. Dum la UK en Bjalistoko pasis ankaŭ la 122-a datreveno de la elpresejiĝo de la unua Unua Libro la 26-an de julio. En la bildo estas du paĝoj el REGISTROLIBRO PRI NASKIĜINTAJ HEBREOJ EN LA 1859‑A JARO.
La heligitaj linioj informas, ke la 3-an de Decembro (t.e. la 15-an laŭ la gregoria kalendaro), en la urbo Belostok naskiĝis filo Lejzer al Mordka Fejvanoviĉ Zamengof kaj Liba Ŝolanovna Ŝofer. La riton de cirkumcido plenumis Lejn Ĥon Volf Suroskij la 10-an (gregorie la 22-an) de Decembro. La du datoj estas indikitaj ankaŭ laŭ hebrea kalendaro: estas la 19-a kaj 26-a de la monato Kislev (en la 5620-a jaro de la mondo, sed tion mi ne vidas indikitan sur la paĝo).
Fotografita en historia ekspozicio de la Bjalistoka Centro Zamenhof. La ekspozicio estas farita kun alta profesia kompetento, kaj nepre indas viziti ĝin, ankaŭ nun post la UK.
La interpreton pri enhavo de la rusaj manskribitaj linioj mi prenis el Memorlibro pri la Zamenhof-jaro (1959). Tie la nomo de la patro tamen estas skribita Mardka, kaj la bildo ne ebligas al mi certiĝi, ĉu estas “a” ĉu “o” en la teksto. Mi skribis “o”, ĉar tiu formo ŝajnas al mi pli ofta. En la Memorlibro la jaro de la registraĵoj estas mise indikita kiel 188... La dekstran paĝon verŝajne samenhavan, kun teksto en la jida, mi ne povas interpreti.
Mojose!
Ĉio en ordo! Barbara Pietrzak certe povas fieri pri la bone organizita kongreso en sia hejmlando. Sirkka Mattlin (dekstre) kaj mi konfirmas: absolute malaĉe! – Fotis Marjo.
Odo al ĝojo
La Podlaĥia Sinfonia Orkestro, kun ĥoro kaj kantosolistoj, finas sian koncerton per la finalo de la 9-a sinfonio de Ludwig van Beethoven. Sur urba placo, en dolĉe varma Bjalistoka vespero la publiko urbana kaj kongresana aŭskultas majestan kantadon en Esperanto. – Aŭskultu pecon el la finalo ĉi-sube, kie ĝi estas la fina ero de la albumo.
Gejseroj?
Akvo ŝprucas intermite el fontanoj en la parko Planty, kun daŭre ŝanĝiĝantaj akvokolonoj. En la sama parko, malantaŭ la fontanejo, koncertis Jomo ekde krepusko ĝis lunluma nokto.
Koverto de 1907
En 1907 estis fondita Esperanto-Asocio de Finnlando kaj sendita ĉi tiu letero, kiu malhavas indikon pri sendinto. La stampo indikas la sendolokon Kymi, nun parto de la urbo Kotka en suda Finnlando. Verŝajne la leteron enpoŝtigis Hugo Salokannel, kiu post du jaroj estis elektita estrarano kaj poste ankaŭ prezidanto de la landa asocio. - El la zorge dokumentita filatela kolekto de Stanislaw Rynduch.
Kiu speranto?
Eble iu opinias tion genia tipografia ideo, sed mia kapo ne komprenas ĝin. Ĝi igas pensi pri rikanaĵoj kiel “Micro$oft”. Mi nepre rifuzus pendigi ion tian en publika loko. La temo de la EEU-kongreso tamen ŝajnas reklaminda. – Fotita sur tablo en la Movada Foiro en Bjalistoko.
Estos aŭkcio, rapidu!
La kongresa aŭkcio baldaŭ komenciĝos kaj okazos sub la lerta gvido de Humphery Tonkin. Aĉetontoj havas malmulte da tempo por konatiĝi kun la vendataj varoj.
Ĉu vendi, ĉu aĉeti?
Osmo Buller evidente cerbumas, ĉu li mem povus aĉeti la aŭkciatan ĉapelon kun pendantaj ŝnur-aldonaĵoj ĉirkaŭ la rando. Eble iam posedis ĝin Krokodilo-Dundee. Tia ĉapelo povus esti taŭga akcesoraĵo por la ofica uniformo de ĝenerala direktoro de UEA, pozitive kontribuante al ties aŭtoritato. Eble li tamen ne tro bezonis tian, ĉar mi ne aŭdis lin proponi eĉ unu groŝon, kaj la ĉapelon finfine aĉetis iu alia.
Masaĝon por streĉitaj ŝultroj
La publiko serĉas por si bonajn sidlokojn en la salono Lapenna, antaŭ la aŭkcio. Elektro vibras en la aero, kiam la samideanaro kalkulas siajn lastajn zlotojn kaj rigardas suspekte eventualajn konkurantojn. Unu feliĉulo eĉ sukcesis havi siajn muskolojn masaĝataj – certe agrabla malstreĉiĝo por la ŝultroj kaj nuko.
Ĉio okazu laŭstatute
Osmo klarigas la proceduron kaj regularon de la komenciĝonta aŭkcio. Michela Lipari kaj Humphrey Tonkin koncentriĝas antaŭ la mansvinga batalo pri movadaj valoraĵoj.
Aŭkcia streĉiteco
Lipari, Tonkin kaj Buller intertraktas aŭkcian detalon sur la podio. Okuloj sub la bela verda ĉapelo verŝajne atente rigardas.
Ĉu tie? Ne, tie ĉi!
Michela kaj Humphrey ambaŭ vidas proponon por pli alta prezo.
Je la kukolo, ili estas eĉ du!
Pli detala ekzameno montris, ke sur la vendotablo estis ne nur unu sed eĉ du ĉapeloj de la Krokodilulo (NB, senco ne kongresĵargona).
Nun atentu, gesinjoroj!
La antaŭlastan aŭkciaĵon ni vidis jam en Roterdamo , sed tie Tonkin rifuzis vendi ĝin por la proponitaj 500 eŭroj. En Bjalistoko estis jam pli ol unu interesato, kaj ĉi-foje la pola eldono de la Unua Libro estis vendita por 3400 zlotoj (preskaŭ 850 eŭroj).
Numero Unu
Kongresano numero 1 en Bjalistoko mienas decideme antaŭ la lasta ero de la aŭkcio. Ne estis malfacile antaŭdiri, kiu akiros la vendotaĵon. Kaj tiel okazis: ŝi estos Numero Unu ankaŭ en Kubo.
Surmure
Bildojn pri ĉi tiu dom-muro mi vidis multajn, ankaŭ ĉi tie en Ipernity, sed plej ofte ili nur detale montras unu en la pentraĵoj. Nu jes, fakte indas montri la pentraĵojn, ĉar ili estas ĝuinda kreaĵo, sed jen la tuta muro. (ul. Ludwika Zamenhofa 26, Białystok)
El la Naŭa de Beethoven
Unu el la memorindaj travivaĵoj dum la Bjalistoka Universala Kongreso estis la esperantlingva Verda Koncerto sub la libera ĉielo. La Orkestro kaj Koruso de la Podlaĥia Operejo kaj Filharmonio prezentis unue sep kantojn komponitajn al poemoj de William Auld kaj poste la finalon de la 9-a simfonio de Beethoven. Rave! – Jen peceto el la simfonia parto. La registraĵo estas malbonkvalita, sed mi rekomendas al vi imagi urbanojn kaj kongresanojn ĝui la muzikon en mallumo de varma somera vespero sur la placo Kościuszko.
Ĉi-pece aŭdiĝas jenaj vortoj:
Se la granda ĵet’ bontrafis
kaj amikon gajnis vi,
se virina am’ vin ravis:
Vin enmiksu kun ĝojkri’!
Jes, se eĉ nur unu koro
estas via en la mond’!
Kaj se ne – do vin kun ploro
ŝtelu for el nia mond’.
Schiller, traduko de Kalocsay
